Перевод: с исландского на английский

с английского на исландский

table knife

  • 1 borð-knífr

    m. a table-knife, Ann. 1339.

    Íslensk-ensk orðabók > borð-knífr

  • 2 borðknífr

    Íslensk-ensk orðabók > borðknífr

  • 3 SPÁNN

    I) n.
    1) pail;
    2) a measure, esp. of butter (spann smjörs).
    II) from spinna.
    * * *
    and spónn, m., gen. spánar, dat. spæni, pl. spænir, acc. spánu, spónu, Fms. i. 128, 290, N. G. L. ii. 131: the mod. form is spónn, spóns, acc. pl. as well as dat. spæni: [A. S. span, spoon; Germ. spann; Dan. spaan; Engl. spoon]:—a chip, shaving, made by a plane, knife, axe; þó at miklir spænir væri af telgdir, Bjarn. 14: spánn af krossinum helga, Fms. vii. 91; spánu nokkora … hann sópaði spánunum öllum í hönd sér … lét brenna spánuna í lófa sér, Ó. H. 197; spánu þá er þeir telgdu, Fms. xi. 34; ok fylldu upp af spánum, i. 127: tjörgaða spónu. 128; afhógg ok spónu, 290; til þess er snjór kemr á spónu, N. G. L. ii. 131; hrjóta spænirnir upp í móti honum, Edda; lokar-spænir, spána-hrúga, Krók. 52 C: in the phrase, brotna í spán, to be ‘broken into matchwood,’ of a ship, Eg. 405, Nj. 267, 282, cp. Kristni S. (in a verse).
    II. metaph. usages, a target; setja spán í bakka. Fms. ii. 271; skot-spánn, q. v.:—the gilt beaks, of dragons’ heads on ships (enni-spánn), bera goldna spánu, Edda (in a verse); enni-spánn, q. v.:—of a sword’s sheath, sverð með umgerð ok spónum, Þiðr. 80:—shingles for thatching, D. N. iii. 409, v. 387, 637 (spón-þak):—chips used for soothsaying, cp. Lat. sortes, féll honum þá svá spánn sem hann mundi eigi lengi lifa, Yngl. S. ch. 42 (see blót-spánn); þeir felldu spán til byrjar, ok féll svá, at Óðinn vildi þiggja mann at hlutfalli at hanga, Fas. iii. 31.
    2. a spoon; eta spón-fastandi, Pr. 475; horn-spánn, Fms. vi. 364; Þórdís bar inn grautar-trygla á borð ok hélt með á spónum, Eb. 36, Gísl. 72; allr borðbúnaðr af silfri, diskar ker ok spænir, Ísl. ii. 436; spóna-trog, a trough or tray in which the spoons were served at table, Gísl. 72.

    Íslensk-ensk orðabók > SPÁNN

См. также в других словарях:

  • table knife — noun a knife used for eating at dining table • Hypernyms: ↑knife, ↑cutlery, ↑eating utensil • Hyponyms: ↑butter knife, ↑case knife, ↑fish knife, ↑steak knife * * * …   Useful english dictionary

  • Table knife — A table knife is an item of cutlery, part of a table setting. Table knives are typically of moderate sharpness only, designed to cut only prepared and cooked food. They are usually made of stainless steel and may be ornate, often having handles… …   Wikipedia

  • table knife — UK / US noun [countable] Word forms table knife : singular table knife plural table knives a knife used with a fork for eating meat or vegetables …   English dictionary

  • table knife — ta·ble knife || teɪbl‚naɪf eating utensil used for cutting food …   English contemporary dictionary

  • Knife — (n[imac]f), n.; pl. {Knives} (n[imac]vz). [OE. knif, AS. cn[=i]f; akin to D. knijf, Icel. kn[=i]fr, Sw. knif, Dan. kniv.] 1. An instrument consisting of a thin blade, usually of steel and having a sharp edge for cutting, fastened to a handle, but …   The Collaborative International Dictionary of English

  • Knife grass — Knife Knife (n[imac]f), n.; pl. {Knives} (n[imac]vz). [OE. knif, AS. cn[=i]f; akin to D. knijf, Icel. kn[=i]fr, Sw. knif, Dan. kniv.] 1. An instrument consisting of a thin blade, usually of steel and having a sharp edge for cutting, fastened to a …   The Collaborative International Dictionary of English

  • Knife — A knife is a handheld sharp edged instrument consisting of handle attached to a blade used for cutting. The knife is a tool that can be used as a weapon. Its origins date as far back as two and a half million years ago, as evidenced by the… …   Wikipedia

  • table — n. & v. n. 1 a piece of furniture with a flat top and one or more legs, providing a level surface for eating, writing, or working at, playing games on, etc. 2 a flat surface serving a specified purpose (altar table; bird table). 3 a food provided …   Useful english dictionary

  • knife — n. & v. n. (pl. knives) 1 a a metal blade used as a cutting tool with usu. one long sharp edge fixed rigidly in a handle or hinged (cf. PENKNIFE). b a similar tool used as a weapon. 2 a cutting blade forming part of a machine. 3 (as the knife) a… …   Useful english dictionary

  • Knife —    1) Heb. hereb, the waster, a sharp instrument for circumcision (Josh. 5:2, 3, lit. knives of flint; comp. Ex. 4:25); a razor (Ezek. 5:1); a graving tool (Ex. 20:25); an axe (Ezek. 26:9).    2) Heb. maakeleth, a large knife for slaughtering and …   Easton's Bible Dictionary

  • Table saw — A table saw, equipped for cutting large pieces of sheet stock. Other names Sawbench Classification Power tool Manufacturer Bosch, Makita …   Wikipedia

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»